Kun je even een foto nemen?

“Kun je even een foto nemen?”. Ik krijg die vraag regelmatig te horen en ik begrijp het ‘m ook. In feite kun je een foto in een fractie van een seconde maken, dus waarom al die poespas er omheen? Veel foto’s zijn in hele korte tijd gemaakt en zijn daarna de hele wereld overgegaan. Je pakt je telefoon en … actie!

Toch moest ik enkele weken geleden weer eens aan die vraag denken. Ik was toen in concertzaal waar ik Vincent Bijlo zou portretteren na zijn voorstelling. Vooraf heb ik mijn huiswerk gedaan en me verdiept in de persoon. Wie hij is, wat hij nog meer doet naast zijn cabaretvoorstellingen, hoe hij in het leven staat. Het viel mij op dat hij naast zijn cabaretvoorstellingen ook regelmatig boeken schrijft en een gewaardeerd columnist is voor onder andere het AD, NRC en UWV. Hij is een vrolijk man en dat zie je vooral in alle foto’s van hem terug. Hij is ook kritisch, wat je natuurlijk van een cabaretier mag verwachten, maar kan hard uithalen naar mensen die iedere keer over zijn beperking beginnen uit een soort medelijden.

Terwijl ik naar zijn muziektheatervoorstelling “Op woeste hoogte” kijk, staan al mijn sensoren op maximaal. Buiten schijnt de zon, de gordijnen zijn gesloten, de zaal is goed gevuld, de temperatuur is goed, warm (dus vervelend rood) theaterlicht verlicht de artiesten, af en toe mengt  dit licht met het relatief koude licht van binnenvallende zonnestralen. Welk idee heb ik voor een goede portretfoto? Ik observeer Vincent en zie dat hij met zijn rechterpols continu een brailleschrift klemt tussen zijn pols en rechtheup. In die houding tast hij volleerd eenvoudig met zijn vingers de brailletekens af. Af en toe zit hij in een oude opa-stoel.

Het lijkt mij mooi om het schrift te betrekken bij het portret. Tegelijk denk ik ook aan de mogelijkheid om Vincent met het publiek er omheen te fotograferen. Dat komt niet vaak voor, maar gaat dat lukken? Ik zou hem dan in een stoel positioneren met het publiek op de achtergrond. Het publiek zit helaas in het donker. Als ik de gordijnen open doe, dan kan hard zonlicht het een stuk lastiger maken om Vincent op de voorgrond er nog uit te laten springen. Hij zit immers in het donker. Ik zou moeten flitsen vanaf een statief om hem nog goed en mooi te kunnen belichten. Gelukkig zie ik al een tijd geen zonnestralen meer. Lukt het sowieso met mijn 24mm lens om voldoende afstand van hem te nemen zodat niet alleen hij, maar ook het publiek nog ruimschoots in beeld komt?

Kortom een hoop overwegingen, maar ook de tijd om ideeën te genereren en in te spelen op de omstandigheden zoals die nu eenmaal zijn. Even een foto nemen? Het kan, maar ik maak liever foto’s.

160918-151453-vincent-bijlo-en-rossettis-bewerkt

 

Stagevideo van Nienke en Jantine

Stagevideo Fotonica

Jantine Kraan en Nienke Vos hebben een half jaar bij ons stage gelopen voor hun opleiding Fotografie aan de ROC Midden-Nederland. In de laatste weken zijn ze druk bezig geweest met een opdracht voor school: maak een video van jouw stagebedrijf. De dames hebben een wat aparte kijk op hoe het er hier aan toegaat. Geinspireerd door de beroemde douchescene van Alfred Hitchcock, hebben ze het onderstaande filmpje geproduceerd.

 

Portretfotografie: mogelijkheden in magazine

Portretfotografie: mogelijkheden in magazine

Vaak word ik gevraagd om voor een ondernemer of heel bedrijf portretfoto’s te maken. De mogelijkheden op het gebied van portretfotografie zijn omvangrijk. Een vraag die dus vaak aanleiding is om door te vragen. Wat wil een opdrachtgever precies? Waarvoor worden de portretten gebruikt? Welke type fotografie past het beste bij de persoon of het bedrijf? Is er creativiteit gewenst of meer liever meer “standaard”? Worden de foto’s op locatie gemaakt of in onze studio of gaan we een studiosetting maken bij het bedrijf zelf opbouwen?

Integer portret van Henk Hofstede gemaakt door Robert Zwart BeeldKracht

Integer portret Henk Hofstede

Magazine

Vaak helpt het opdrachtgevers als ze kunnen zien wat de mogelijkheden zijn. Om die reden hebben we een magazine gemaakt met verschillende soorten portretfotografie. Bekijk hier ons magazine.

7 Tips voor een goede profielfoto op LinkedIn of Twitter

7  Tips voor een goede profielfoto op LinkedIn

Linkedin is een zakelijk netwerk. Bezoekers kijken het eerst naar jouw gezicht. Jouw profielfoto heeft hier een zakelijk doel. Je wil dat kijkers je als een prettig en te vertrouwen persoon ervaren. De volgende tips kunnen daarbij prima helpen.

1. Zorg voor een krappe uitsnede van het gezicht

De profielfoto’s op Linkedin zijn vierkant en klein. Leg daarom de nadruk op het gezicht en kies voor een krappe uitsnede. In feite is een deel van het gezicht met een klein stukje bovenlichaam al voldoende. Bezoekers gaan altijd (onbewust) op zoek naar ogen en met een krappe uitsnede vallen deze veel meer op, zeker als anderen dat niet doen.

een goede profielfoto met krappe uitsnede voor social media

2. Een lach doet wonderen

“Ik wil niet lachen op de foto…”, hoor ik klanten in onze studio wel eens zeggen. Maar jouw profielfoto heeft toch een zakelijk doel? Een open, echte lach maakt je makkelijker benaderbaar, schept vertrouwen. Je wil toch geen afstand creëren?

3. Kijk de bezoeker aan

In het dagelijks leven maken we contact door elkaar aan te kijken. Kijk dus in de lens en zorg dat de bezoeker van jouw profiel het gevoel krijgt dat je contact wil maken. Wegkijken kan mooi zijn, maar is op Linkedin zeker niet effectief.

4. Gebruik een portretlens

slechte profielfoto met groothoeklens

Veel profielfoto’s op Linkedin zijn selfies die met de smartphone zijn gemaakt. In telefoontjes zit een groothoeklens en die zorgt voor lelijke vervormingen van het gezicht: zo krijgt je neus de vorm van een paddenstoel. Laat je foto maken door iemand maken met de juiste apparatuur, bij voorkeur een objectief dat is ingezoomd (meer dan 80mm).

5. Gelijke hoogte of iets bovenaf

profielfoto met goede lens

Wil je toegankelijk overkomen, zorg dan dat de foto van gelijke hoogte of iets bovenaf genomen wordt. Een foto van onderaf geeft al snel het idee dat je op een voetstuk staat. Dit creëert afstand en dat wil je juist niet.

 

6. Zorg voor een professionele uitstraling

Je bent een professional? Presenteer je dan overeenkomstig. Dit uit zich in kleding, uitstraling en kwaliteit van de foto. Een professionele vakfotograaf heeft het oog en de vakmanschap om jou te helpen bij een optimale presentatie.

7. Gebruik Gravatar

Gebruik dezelfde foto op verschillende sociale netwerken. Dit zorgt voor een betere herkenning. “Ik kom jou ook overal tegen”, is wat je graag hoort. Verschillende social mediaplatforms sluiten zo beter op elkaar aan. Gravatar is een handige tool die ervoor zorgt dat je foto op meerdere social mediaplatforms automatisch terugkomt.

Feedback op profielfoto?

Wil je feedback op jouw profielfoto? Stuur een mailtje: info-et-beeldkracht.org

Wil je graag dat wij jouw profielfoto verzorgen, dan kijk dan zeker even hier.

Daan Roosegaarde kan de credits krijgen

Daan Roosegaarde loopt weg tijdens uitzending College Tour

Vorige week leidde de uitzending van College Tour tot flink wat commotie in de media. Daan Roosegaarde liep tijdens de uitzending boos weg, kwam dan wel terug na een ruim kwartier, maar liet overduidelijk blijken dat hij niet langer tegen de kritiek kon die  mensen naar hem uitten. De druppel die de emmer deed overlopen was de videoboodschap van Bob Ursem, wetenschapper aan de TU Delft. Ursem heeft 16 jaar onderzoekswerk verricht voor het ontwikkelen van reductiesystemen van ultra fijnstof in de lucht. Roosegaarde heeft enkele jaren gewerkt aan het ontwikkelen van zijn zogenaamde smog-free tower, waarbij hij rijkelijk gebruik heeft gemaakt van de bevindingen van Ursem. Ursem is daar zichtbaar niet zo blij mee en vertelt dan ook voor de camera dat de toren van Roosegaarde weinig innovatief is. “Alle berekeningen die hij zogenaamd maakt, zijn niet van Daan en bovendien is de smog-free tower geen effectief middel”, stelt Ursem. Je zal het maar voor je kiezen krijgen…

Is Daan Roosegaarde Innovatief?

Daan Roosegaarde is kunstenaar, designer en is een meester in het combineren van aanwezige kennis en design om -zoals hij het zegt- de wereld mooier en beter te maken. Zo is zijn inmiddels zeer bekende van Gogh-pad een voorbeeld van een resultaat dat de wereld mooier maakt: een verlicht pad op basis van reeds bestaande glow in the darks. Een product dat menig kinderkamer al heeft doen oplichten. Is hier dan nog sprake van innovatie? Mag Roosegaarde met de eer strijken?

van gogh pad

Maar wat is een innovatie?

Dit brengt ons bij de vraag wanneer iets innovatief is. Een omschrijving als “een op de markt gerichte vernieuwing, welke betrekking kan hebben op een produkt, het produktieproces of op de benadering van de markt”, kan voor waar worden aangenomen. Maar ben je nog innovatief als deze voor een belangrijk deel bestaat uit wat anderen ontwikkeld hebben? Is “oud + nieuw” inderdaad nieuw? Of nog sterker, kun je stellen: oud + oud = nieuw?

Daan Roosegaarde kan de credits krijgen

Daan Roosegaarde tijdens de Ray Andersonlezing in 2013

Oud + Oud = Nieuw

De Iphone die in 2007 voor het eerst op de markt kwam, werd als een grote innovatie gezien. Toch was deze smartphone volledig gebaseerd op toen reeds bestaande technologieën. Niets nieuws eigenlijk, of toch wel? Een voorbeeld van oud+oud=nieuw.

Het lijkt mij onmogelijk om tot iets nieuws te komen, zonder gebruik te maken van datgene wat al ontwikkeld is. Een sprong van de stenen hakbijl naar de pneumatische hamer is ook het gevolg van eeuwenlang combineren van opgedane kennis. Iteratief leren, gericht op steeds verdere ontwikkeling. Eigenlijk zit dit al ingesloten in het woord ver-nieuwen. Of zoals Jeff Bezos (oprichter Amazon) stelt “every new thing creates two new questions and two new opportunities”.

“Good artists copy…great artists steal”

En wat zegt dit over fotografie als een vorm van kunst.  “Good artists copy…great artists steal”, stelde Pablo Picasso eens. Dat klinkt niet zo leuk. Stelen kan je dus tot een groot kunstenaar maken. Stelen heeft iets negatiefs, maar in de kern is het wel wat veel kunstenaars groot heeft gemaakt. Erwin Olaf is een geweldige fotograaf, maakt kunst met de hoofdletter K, maar ook hij geeft aan onder grote invloed te staan van Edward Hopper. Als ik naar een groot aantal van zijn foto’s kijk, vertoont zijn gebruik van kleur, ruimte, poses en interacties van modellen zeer grote overeenkomsten met de schilderijen van Hopper. Olaf is echter wel de persoon die het doet en op een geniale manier. Wie echter nu na Olaf foto’s maakt die mede zijn geïnspireerd op Hopper, ontkomt er haast niet aan dat zijn werk vergeleken wordt met Olaf omdat hij nu eenmaal grote bekendheid heeft verworven. Wie kopieert, leent of laat zich inspireren door wie?

 

Olaf

Erwin Olaf

Hopper

Edward Hopper

En dat overkomt mij dus ook regelmatig. Hoe vaak krijg ik bij mijn serie ‘Daar’ niet te horen: “Goh, het is net van die andere Nederlandse fotograaf…hoe heet hij ook alweer….Erwin Olaf.” Op zo’n moment komt er in mij ook een beetje een ‘Daan Roosegaarde reactie’ op. Niks Erwin Olaf, toevallig ben ik ook een liefhebber van Edward Hopper en laat ik me inspireren door Gregory Crewdson en eigenlijk niet door Erwin Olaf. Mijn werk is toch echt mijn werk en niet anders. Tegelijkertijd is het natuurlijk zo dat mijn beelden niet de eerste waren die na de grotschilderingen in Lascaux zijn gemaakt.

Laten we ons erbij neerleggen dat innovatie niet uit het niets ontstaat. Daan Roosegaarde kan de credits krijgen. Ook voor het toepassen van het reeds bestaande in een andere context en ook dat iedere kunstenaar zich vrij mag laten inspireren door andere kunstenaars.  Zullen we daar de nadruk op leggen. Zo kunnen we blijven ver-nieuwen en telkens weer positief verrassen. Hoe mooi kan dat zijn.