Knowledge/kennis

ZZP Assistent ABNAMRO

Regelmatig reflecteer ik op onze klantvriendelijkheid en servicegerichtheid. Dat doen we bij voorkeur mondeling met onze opdrachtgever en in ieder geval schriftelijk met een korte evaluatielijst, gericht op ‘leren’ en ‘nog beter worden’.  Daarvoor ‘benchmark’ ik graag of in andere woorden: kijk ik graag de kunst af bij andere bedrijven.

Sinds enige tijd maak ik gebruik van de ZZP-assistent van ABNAMRO. In theorie een prachtige app, aangezien het veel functionaliteiten combineert voor tijd- en kilometerregistratie. Gegegevens die je moet kunnen onderbouwen voor de belastingdienst.

Op het eerste oog lijkt de app heel simpel te werken. Je maakt projecten en activiteiten aan, maar al gauw loop ik vast met bepaalde functionaliteiten en ontstaat er een waslijst van projecten, klanten en activiteiten die aan elkaar gekoppeld zijn. Wat nu? Google is mijn vriend, dacht ik. Maar “handleiding”, “tutorial ZZP Assistent” of andere zoekwoordencombinaties leveren niets op.

Dan maar even bij de bank op bezoek. Daar weten ze helaas weinig van de app en wordt mij geadviseerd om even telefonisch contact op te nemen met YBB, oftewel Your Business Banking. Lange doorschakeltijden en vervelende keuzemenu’s voor ik een medewerker te pakken krijg, die uiteindelijk nergens antwoord op heeft. Ik moet nog wat meer geduld hebben, want de specialist zou meer weten.

Afijn, na enig zoekwerk op de website van ABNAMRO (wat ik natuurlijk ook al gedaan had) concludeert deze specialist niet anders. De ABNAMRO heeft geen handleiding. Een andere vraag: worden de exportbestanden uit de app geaccepteerd door de belangsdienst? Dat weet de -overigens vriendelijke- medewerkster ook niet. Ze gaat alles doorgeven aan de verantwoordelijken binnen de bank. Kijk daar ben ik blij mee. Wanneer hoor ik iets over de follow-up? Ai…niet….en ik word ook niet teruggebeld: “ik kan alleen alle informatie en uw goede suggesties doorgeven”, wordt mij medegedeeld.

Conclusie a. ik neem afscheid van de app  en b. weer een lesje in hoe het niet moet als je ‘servicegericht’ wil werken.

Van presentatie naar visueel verhaal

Ik deel niet gauw informatie van een Slideshare, maar voor deze van Hubspot maak ik een uitzondering. De Slideshare is vooral een les in hoe je een presentatie kunt omzetten naar een visueel verhaal. Heel veel tips en wetenswaardigheden. Wist jij bijvoorbeeld dat foto’s 60.000 keer sneller werken dan tekst? dat foto’s 6x gemakkelijker te verwerken zijn dan tekst en dat het met name de emoties zijn die een boodschap laten “plakken”? Het zal geen verrassing zijn dat juist foto’s die emotie teweeg kunnen brengen.

De Slidehare gaat over het maken van een goede presentatie, maar is net zo goed toepasbaar op websites en foldermateriaal van bedrijven.

Exposure doesn’t pay bills

Regelmatig krijg ik van collega-fotografen via social media filmpjes aangereikt over opdrachtgevers die we kunnen missen als kiespijn. In de kern wordt er uitgelegd dat aan fotografen vaak wordt gevraagd om gratis of tegen zeer geringe kosten hun werkzaamheden te verrichten. Naamsvermelding en daarmee exposure is de tegenprestatie. Te vergelijken met de aannemer die je vraagt om in ruil voor naamsvermelding of een kratje bier jouw keuken te verbouwen.

Ieder weldenkend mens weet dat er kosten verbonden zijn  aan de inzet van een professional. In de fotografie zijn de investeringen hoog in materiaal en studioruimte en moet je net als elke andere ondernemer premies betalen die voor mensen in loondienst onzichtbaar zijn omdat ze door de werkgever worden betaald.

Sommige fotografen plaatsen de filmpjes op hun website of brengen een linkje aan. Ik ben daar terughoudend in. Oké, ik plaats ze hier om even een indruk te geven. Inhoudelijk is het helemaal raak, maar ik heb toch de indruk dat je je te ver in de verdediging laat drukken op het moment dat je deze filmpjes nodig hebt. De fotograaf als Calimero.

De markt is zoals die is. Klagen helpt niet en de rol van Calimero brengt je ook niet verder. Het is nu eenmaal zo dat er te veel fotografen zijn en veel concurreren elkaar op prijs de tent uit. Een heilloze weg mijns inziens, een eenrichtingsverkeer het diepe dal in omdat je nooit meer in staat bent om hoge kwaliteit te leveren. Ik doe daar dus niet aan mee. Ga je met de kudde mee, dan krijg je het effect van de kudde schapen die met z’n allen op hetzelfde plekje in de wei staan. Hoe ziet dat plekje eruit? Kaal en behoorlijk vol gescheten.

Ik zoek graag een ander plekje in de wei en onderscheid mij op de zeer hoge kwaliteit, service en mijn ervaring op het gebied van marketing. Daar waar het gras groen en schoon is. Ik help mijn klanten de juiste boodschap richting de doelgroep te formuleren en zet dit om in bijpassend beeldmateriaal. Beelden die kijkers boeien en uiteindelijk ook binden. Het is misschien moeilijk aantoonbaar, maar elke euro geïnvesteerd in mijn beeldmateriaal moet minimaal het dubbele opleveren. Dat is geld waard en zeker geen grijpstuiver.

Auteursrecht op foto’s: waar hebben we het over?

De fotograaf heeft als maker van de foto het auteursrecht. Dit is vergelijkbaar met een eigendomsrecht. Het auteursrecht geeft de maker van het werk het exclusieve recht om dat werk te exploiteren. De fotograaf beslist dus of het werk openbaar mag worden gemaakt en/of verveelvoudigd. Het auteursrecht geeft de fotograaf ook morale rechten zoals het recht op naamsvermelding.

Veelal verleent de fotograaf na een overeengekomen vergoeding aan een klant een gebruiksrecht (ook wel licentie genoemd) om de foto’s te mogen gebruiken, in de meeste gevallen publicatie. Dit gebruiksrecht kan specifiek zijn, bijvoorbeeld een eenmalige publicatie in een boek of een tijdschrift, maar kan ook generiek zijn. Bij het laatste geval spreekt men ook wel over een ‘onbeperkt gebruiksrecht’. Met dit verleende recht mag de klant de foto’s in alle soorten media gebruiken/publiceren, digitaal of in print-vorm, voor nu en in de toekomst. Een tussenvorm kan zijn een ‘beperkt gebruiksrecht’, waarbij alleen gebruik wordt toegestaan voor bepaalde soorten media of voor een bepaalde periode, of op enig andere wijze beperkt. Tot slot nog dit: het verleende gebruiksrecht is normaal gesproken ‘niet-exclusief’. Dat betekent dat dezelfde foto’s ook door een andere partij kunnen worden gebruikt, die eenzelfde gebruiksrecht bij de fotograaf heeft verworven. Ook is het voor de klant mogelijk om een ‘exclusief gebruiksrecht’ te verwerven, nadat hiervoor een passende vergoeding is afgesproken en betaald.

De term ‘rechtenvrije foto’s’ kan verwarrend zijn. In de gangbare praktijk wordt daarmee een onbeperkt gebruiksrecht bedoelt. Er wordt niet mee bedoeld dat ook het eigendom van de foto’s wordt overgedragen. Dit gebeurt slechts zelden en alleen tegen een hiervoor gepaste vergoeding. Dit moet geregeld zijn via een akte, een geschrift waarin staat wat er wordt overgedragen en aan wie (art. 2 Auteurswet 1912). Is deze akte niet aanwezig dan zijn de rechten niet overgedragen, ook niet na een mondelinge toezegging. Met een onbeperkt gebruiksrecht heeft een klant echter alle mogelijkheden tot publicatie, zoals hiervoor toegelicht. De verplichting om een naamsvermelding blijft echter bestaan, ook bij foto’s waarvan de auteursrechten zijn overgedragen, mits de partijen middels een akte anders zijn overeengekomen.

De bedoeling van het recht op naamsvermelding is dat bij iedere gepubliceerde foto de naam van de fotograaf of auteursrechthebbende wordt vermeld. De fotograaf heeft het recht om bij publicatie altijd geassocieerd te worden met de foto. Binnen de fotografie is de gangbare term die hiervoor gebruikt wordt het ‘bijschrift’.

Het recht op naamsvermelding is sinds 1989 opgenomen in de auteurswet. De achtergrond van dit recht op naamsvermelding bij iedere foto is als volgt:

  • Het direct duidelijk maken aan wie een kunstwerk of foto toebehoort.
  • Het voor volgende gebruikers van een foto makkelijker maken de fotograaf te kunnen vinden en om toestemming te vragen.
  • Preventie tegen inbreuk.

De regeling van het auteursrecht is er om 3 redenen:

1. Toekomst voor de fotografie
Dankzij het auteursrecht kan de fotograaf geld verdienen en wordt bijgedragen aan een wereld waarin er toekomst is voor de creatie van kwalitatief hoogwaardig beeldmateriaal door professionele fotografen.

2. Het beschermt het eigendom van de maker
Het gaat om een creatie van de maker en daarmee is het logisch dat hij of zij het recht heeft om te bepalen wat er met zijn of haar creatie gebeurt.

3. Vergoeding voor de makers
Er zijn hoge investeringen nodig voor het creëren van professioneel beeldmateriaal. Dankzij de auteurswet kan dit geld terugverdiend worden, wanneer de maker in de gelegenheid wordt gesteld om zijn werk tevens aan derden te verkopen.

Het recht op naamsvermelding geldt bij de volgende situaties:

  • Bij elke publicatie van een foto.
  • Bij de openbare tentoonstelling van een foto.
  • Bij vertoning van een foto op televisie, internet of in een film.
  • Bij het gebruik van foto’s voor billboards en in reclames.

Bij publicatie is de gewenste vorm de (correcte!) vermelding van de naam van de fotograaf direct bij elke foto apart. Wanneer het een serie foto’s betreft kan een naamsvermelding ook aan het begin of einde van de serie geplaatst worden, zo lang duidelijk is dat de fotograaf alle foto’s uit de serie heeft gemaakt.

Het niet plaatsen van een naamsvermelding en/of het gebruiken van een foto zonder toestemming kan resulteren in
hoge naheffingen, boetes en/of schadevergoeding.

Het gebruiken van foto’s conform een verleend gebruiksrecht is pas toegestaan nadat alle hiervoor verschuldigde vergoedingen zijn voldaan.

In de Nederlandse auteurswet komt de term copyrights niet voor. Het is daarom geen geschikte term om afspraken over te maken over gebruik of eigendom van beeldmateriaal.

Bronnen:
Bronkhorst, Arjan van – Auteursrecht op foto’s: hoe zit dat nu?
Wijnen van, Philippe – Buiten beeld, het auteursrecht van fotografen, Focus Publishing, juli 2007

Uitnodiging 5 november: lezing Robert Zwart

Elke eerste maandagavond van de maand trekt een grote groep fotografieliefhebbers naar Woerden. Daar is namelijk het inmiddels beroemde Fotografencafé. De avonden kennen een vaste formule: een lezing gevolgd door het informeel bekijken en bespreken van elkaars werk.
Aankomende maandag ga ik een presentatie verzorgen. Ik ga dan met name in op de voorbereiding en realisatie van de fotoserie “Daar”. Inspiratiebronnen, creativiteit, samenwerking en techniek komen daarbij o.a. aan de orde.
Geïnteresseerd? Ben jij ook fotografieliefhebber, dan nodig ik je van harte uit voor deze gezellige en mogelijk leerzame avond.

Atelierroute 2012

Dit weekend stonden de deuren van mijn studio open voor de jaarlijkse atelierroute. Dit jaar samen met beeldend kunstenares Janine van Dijk die haar prachtige bronzen beelden etaleerde.

Wat hebben wij genoten van de warme belangstelling en vele complimenten voor ons werk. Vorig jaar was ik erg blij dat ik met elke bezoeker even een praatje kon maken, dit jaar was dat helaas niet mogelijk. Meer dan 200 bezoekers kwamen een kijkje nemen en het grootste compliment waren enkele bezoekers vaker terugkwamen “om nog even te genieten van al het moois”.

Opvallend waren de vele, maar ook dezelfde vragen, die werden gesteld over mijn foto’s uit de serie “Daar”: “hoe komt het dat het net schilderijen lijken”, “is dit echt wat ik zie?”, ” hoe verzin je zoiets?”, “waar zijn die foto’s gemaakt?.

Voor de geinteresseerde zal ik de antwoorden hier nog even samenvatten:
1. Er zijn meer redenen waarom het lijkt op schilderkunst. Dit is vooral het lichtgebruik (veel plaatselijk licht) en de context waarin de foto’s zijn gemaakt (oude landhuizen/cafe’s).
2. Uuh ja, lastige vraag of de foto’s echt zijn. Wanneer is iets echt? De beelden zijn echt en de mensen stonden daar ook echt. Soms is er wat gemonteerd en zijn er aanpassingen gedaan met photoshop.
3. Ik haal mijn inspiratie uit allerlei alledaagse dingen: een situatie zijn in een supermarkt,  een beeld dat ontstaatr als ik een boek lees, filmbeelden, ik ben ongetwijfeld beïnvloed door fotografen als August Bradley en Gregory Crewdson. Het is een mengeling, maar vaak gaat er sowieso heel veel experimenteren aan vooraf, veel “mislukkingen”, trial and error. Het is net als in de techniek: aan een werkelijke innovatie gaan vaak honderden tot duizenden mislukkingen vooraf.
4. Landgoed Beukenrode in Doorn, het Academiegebouw en cafe Orloff in Utrecht.

Capoeira – high speed photography

Vanmorgen met model Steven Banse en collega fotograaf Harry Eikelboom naar landgoed Heidestein getrokken voor een highspeed photoshoot.

High speed??…..ja, high speed. Het is de kunst om met een hoge sluitertijd, een groot diafragma en een zeer korte flitspuls bewegingen te bevriezen.  Dat lukt overdag eigenlijk alleen met de pocket wizzards die de camera ETTL en highspeed kan laten synchroniseren met onze 4 Canonflitsers.

Steven heeft bewezen dat hij zijn Capoeira kunsten nog niet verleerd is. Bekijk de slideshow fullscreen, want hij is in HD.

Een korte toelichting op de techniek: de sluitertijd zo hoog mogelijk instellen (1/6000 a 1/8000) om elke beweging als gevolg van een te lange inwerking van het omgevingslicht te voorkomen. Diafragma bij voorkeur wat groter (2.8 tot 5.6) om het effect van flitslicht zo veel mogelijk te benutten. Met een kleiner diafragma wordt het flitslicht al snel afgeknepen. De flitsers bij voorkeur met zo min mogelijk kracht laten flitsen, want hoe meer flitsintensiteit des te langer de flitspuls en meer kans op bewegingsonscherpte. Wij maakten gebruik van 4 flitsers, waardoor de intensiteit wat omlaag kon per flitser en daarmee de flitsduur weer iets korter werd.
Vervolgens de ISO-waarde zo veel mogelijk aanpassen aan de combinatie van sluitertijd en flitslicht. En dan….lekker schieten en genieten van de resultaten. Is dit te volgen?

In de bewerking zijn er aanpassingen gedaan in contrast, helderheid, saturisatie en vignettering. Niet bijzonder veel dus.

20120718-103228-steven banse-Edit

20120718-121530-steven banse-Edit

20120718-110836-steven banse
Harry in actie

50 tips voor perfecte portretten (dl 2)

Vandaag deel 2 van de 50 portrettips. Uit de statistics van blogspot blijkt dat de eerste 10 goed te zijn gelezen, dus wordt het echt tijd voor de volgende 10.

11. Variatie in oogcontact
De meeste huis, tuin en keukenportretten worden als volgt gemaakt. Telefoontje of andere kekke digi-aanwinst komt uit de zak. “Oke, ja, nu even stilstaan!, kijk eens hier!, even lachen, soms zelfs “say cheese”. En met het ingeblikte nepgeluid van een sluiter is de kleine voor de zoveelste keer vastgelegd, met als resultaat een plaatje dat zich nauwelijks onderscheid van die andere honderd die eerder zijn gemaakt.
Je kunt ook het model eens niet in de lens laten kijken. De kijker heeft niet direct oogcontact waardoor er meer ruimte voor verbeelding. Voor een objectieve kijker vaak een veel interessanter beeld dan het directe oogcontact. Er zijn diverse variaties mogelijk:

A. Blik gericht buiten het fotokader – Dit kan de kijker nieuwsgierig maken. Zeker als er sprake is van emotie (‘waarom is zij verbaasd, waarom moet zij lachen’). Wees ervan bewust dat als je een portret maakt waarin het model buiten het kader kijkt, dat er in de kijkrichting ruimte in het beeld blijft. Een kijkrichting trekt immers een virtuele lijn in het beeld dat niet te snel moet worden afgebroken.

2008-03-30 12-33-06 faces.jpg

B. Blik binnen het fotokader – De geportretteerde kijkt nu naar een ander beeldelement (moeder met een baby op schoot, man die een boek leest) Hiermee creëer je een tweede POI (point of interest) dat iets toevoegt aan het model. Er ontstaat meer verhaal.

20090810-230305-zomerkamp - ermelo-1.jpg
20110820-123759-hanneke en wallie.jpg

12. Uit je comfort-zone
Wanneer ik voor een tijdschrift of boek een portret van een ondernemer maak, vind ik het altijd een uitdaging om naast de keurige, goede, overal geaccepteerde portretten ook beelden te maken waarmee ik de geportretteerde van een hele andere kant laat zien: Soms met een knipoog, soms met humor. In het begin wordt hier soms aarzelend op gereageerd, maar in de meeste gevallen komt het de sfeer en het resultaat ten goede. Portretten waarmee de geportretteerde zich onderscheidt en daardoor eerder opvalt en lezers geïnteresseerd worden om ook een bijbehorende teksten te lezen.

20090710-105001-heuvelrugschilderwerken.jpg

13. Geportretteerde in actie
De concentratieboog bij jonge kinderen is kort. Daarom is het goed om enige dynamiek in een fotosessie te brengen. De sfeer wordt meer ontspannen, bewegen is leuk en dat komt de beelden alleen maar ten goede. Als je naar onderstaande foto’s kijkt, valt het misschien op dat ik precies voor het omkeerpunt heb gekozen in de beweging. Dit is een geschikt moment om af te drukken. Op dat moment er er de minste beweging en kan de beweging het beste bevroren worden.

Overdag is het met name de sluitertijd die zeer kort moet zijn om de beweging goed te bevriezen. Afhankelijk van de hoeveelheid beweging kan dit variëren van een 1/200 (omkeerpunt van een beweging) tot 1/2000 1/4000 bij volle snelheid. In een donkere ruimte is het niet meer de sluitertijd, maar vooral de duur van het flitslicht bepalend. Vaak zijn het de duurdere studioflitsers die een zeer korte lichtpuls geven, wanneer deze niet op vol vermogen flitsen. Met studioflitsers is de maximale flitssynchronisatietijd 1/200 tot 1/250e. De bepalende lichtflits voor bevriezing van beweging kan oplopen tot bijvoorbeeld een 1/4000e en soms nog hoger. Bijvoorbeeld de flitsers van Alien Bees (Newton 640) Elinchrom, Profoto en Broncolor zijn hiervoor prima bruikbaar.

jump

14. Achtergrond keuze
Een locatie met zacht licht (dus geen volle zon) is ideaal voor het maken van portretten. Zorg daarbij voor een achtergrond die recht doet aan de geportretteerde. Soms moet je juist elementen uit de omgeving weglaten, soms kun je deze er juist goed bij betrekken omdat ze het beeld interessanter maken. Er zijn fotografen die lijstjes aanleggen van lijstjes van mooie locaties. Ik ben van mening dat waar je ook komt, er al heel snel een plek te vinden waar je prima aan de gang kunt. Vaak is het de kunst om juist op een andere manier naar de omgeving te kijken.

Probeer ongewenste aandachtstrekkers op de achtergrond te voorkomen. Een stapje naar links op rechts kan net voldoende zijn om deze juist in beeld of juist uit beeld te krijgen. Een regenpijp op een hekwerk kan uitstekend onderdeel uitmaken van een portret en voor extra sfeer geven. Aan de fotograaf de keuze om deze aandachtstrekkers juist op te nemen of weg te laten. Probeer in ieder geval te voorkomen dat er geen voorwerpen op de achtergrond plotseling uit het hoofd of andere lichaamsdelen steken.

Onderstaande foto is gemaakt voor Qualita-Advies adviesbureau voor bedrijfshuisvesting. Juist de context van het bedrijfspand is relevant.

20090925-163028-qualita advies - bert cost

15. Diffuus licht is je grote vriend
Voor de meeste portretten is hard licht niet flatteus. Portretten zijn vaak echt mooi wanneer het licht gelijkmatig verdeeld is, zonder harde schaduwen. Schaduwen accentueren rimpels en zorgen voor dichtgeknepen ogen. Probeer daarom hard licht zoveel mogelijk te vermijden.

Een bewolkte dag is prima voor portretfotografie. Een dag met zon is nog beter, maar zoek dan wel de schaduw op.  Wolken fungeren als een reusachtige “softbox”. De wolken verspreiden en verzachten het zonlicht en zorgen daarmee voor mooi zacht licht.

20100321-151811-jordanie.jpg

16. Stel je model op zijn of haar gemak
Als je een model op de foto zet, wil je natuurlijk dat hij of zij zich op zijn gemak voelt. Als dit niet het geval is, zie je dit terug in de foto’s. Een stijve houding, een krampachtige lach of totaal geen sprankeling in de ogen. Wil je dit voorkomen, zorg dan dat je voldoende contact maakt met het model en dat je zo min mogelijk met de techniek bezig bent.
Bereid je goed voor, maak je studio-opstelling voordat het model er is. Maak een praatje voordat je gaat beginnen en maak eerst wat test foto’s zodat het model alvast kan wennen.
Kijk niet te lang op je camera naar de gemaakte beelden. Veel beginnende fotografen doen dit, met als gevolg dat de verveling toeslaat bij het model. Houd het tempo er dus in, praat, maak af en toe een grapje, speel muziek af die het model heeft meegenomen. Dit komt de sfeer en de uiteindelijke resultaten ten goede.

17. Lijnen zorgen voor een kijkroute
Diagonale lijnen zijn de meest effectieve compositiegereedschappen die je kunt gebruiken om een kijker de foto in te leiden. Door een compositie te maken in de vorm van een fictieve triangel help je de kijker te leiden van punt naar punt en weer terug naar het beginpunt. Dat geeft een goed gevoel, het plaatje is daarmee compleet. Dit kan bijvoorbeeld goed van pas komen wanneer je een opstelling moet maken voor een portretfoto met meer dan twee personen. Ook het gebruik van een S-vorm is een goede manier om de kijker door een foto heen te leiden.

20110409-140711-kooij

18. Ruimte of close-up
Geef onderwerpen de ruimte, zodat ze niet (letterlijk) hun neus stoten tegen de rand van de foto. Als het onderwerp in je foto een bepaalde richting op kijkt is het slim om in die richting ook ruimte te laten in je foto. Toch is een close-up ook mooi. Kies de voor jou het meest interessante deel van je model. Meestal betekend dit inzoomen op het gezicht zodat je de kenmerken en expressie mooi vastlegt. Wees niet bang delen “af te hakken”, zoals de boven –of zijkant van het hoofd. Hiermee maak je een intiemer portret.

20110409-154107-kooij.jpg

19. De kunst van het weglaten
Een bekende valkuil is dat mensen teveel op de foto willen zetten. Waardoor de foto’s te druk worden en de aandacht van het hoofdonderwerp afgeleid wordt. Soms ligt de oorzaak van een te rommelige foto niet in het teveel op de foto willen zetten, maar in een drukke achtergrond. Probeer dan met een groot diafragma (bijv. F4) en grotere brandpuntsafstand  (bijv. > 90mm) de achtergrond te vervagen.

20110724-210605-huizen

20. Focus op de ogen
Het spreekwoord zegt het al: “de ogen zijn de poorten van de ziel”.
 Verschillende emoties kunnen worden opgeroepen. Afhankelijk van de uitdrukking en richting waarin de ogen van de persoon zijn gericht, brengt het iets teweeg bij de kijker. Probeer het als fotograaf maar eens uit, laat je model verschillende kanten uit kijken, totdat je tevreden bent met het gevoel dat de foto oproept.

Vrijwel altijd controleer ik de uitdrukking in de ogen, wanneer ik portretteer. Het zijn namelijk de ogen die verklappen of een lach echt is en veel minder doet de stand van de mond dit.
Hoewel veel mensen graag met een lach op de foto staan, zijn vaak de ingetogen beelden waarin het model meer van zijn ware ik laat zien, vele malen interessanter. Emoties lijken dan afwezig.

11281-03-omslag.jpg

Cultuurhuis Schoneveld in 360 graden

Voor van den Berg architecten heb ik vorige week twee panorama’s gemaakt van de binnen- en buitenzijde van het prachtige cultuurhuis in Houten. Klik op de onderstaande beelden om de panorama’s te openen. Via de hotspots (rode stippen) kun je van binnen naar buiten navigeren. Op de Ipad of ander tablet is dit helemaal een leuke ervaring als je deze om je heen beweegt. Echt even proberen. Vooral binnen was het een grote uitdaging om doortekening in de hele lichte en hele donkere partijen te krijgen. Dit is gelukt met behulp van een belichtingstrapje (onderbelicht, normaal belicht, overbelicht) en de hulp van een Enfuse programma die de verschillende beelden heeft gecombineerd.

Interview Robert Zwart voor Masterclass DigifotoPro

Samen met Jeroen Berendse ben ik geïnterviewd voor de Masterclass van het blad DigifotoPro. Hoewel we beiden ons niet geheel meer herkennen in de inhoud, is het zeer lezenswaardig. Vooral voor de vele mensen die geïnteresseerd zijn in de hele voorbereiding  tot de uiteindelijke presentatie van de fotoserie “Daar”. Het hele artikel kun je hier lezen.

interviewrobertzwart

Zwart wint Zilveren Pia d’Or

Afgelopen zaterdag was het zo ver. Tijdens de gala-avond voorafgaand aan de professional imagingbeurs was de prijsuitreiking van de Pia D’or. Twee beelden uit de serie “Daar” waren genomineerd voor deze prestigieuze prijs voor professionals in het vak. Met de hele crew en familie waren we present om een eervolle vermelding en de zilveren award mee naar huis te nemen.
Hans van der Klokproducties heeft een kort filmpje gemaakt van de prijsuitreiking.
De beeldprijs is een initiatief van de organisatoren van de Professional Imaging vakbeurs voor beroepsfotografen, met steun van de vakverenigingen BFN, SVFN,D.I.P.P. en Colour Art Photo.

Ik krijg heel vaak vragen hoe de beelden zijn ontstaan. Wel, daar heb  ik al eerder eens een filmpje voor geplaatst en hier is deze nog een keer.

Cinemagraph

Je ziet ze steeds meer dit jaar, de zogenaamde cinemagraphs: geanimeerde beelden waarbij delen van het beeld zijn vastgezet.

Voor een cinemagraph wordt een video-opname gemaakt. Uit deze opname worden slechts enkele seconden geselecteerd voor verder gebruik. In de animated gif die wordt gemaakt loopt een deel van de film continu door terwijl de rest van het beeld een vastgezet filmframe is. Mijn dochter mocht weer eens spelen als proefkonijn in onderstaand beeld. Hier is goed te zien dat alleen de bewegingen van het haar zijn gebruikt voor continue beweging en de rest van het beeld (1 frame) met een masker is vastgezet.

De term “cinemagraph” werd bedacht door de Amerikaanse fotograaf en webdesigner Kevin Burg en Jamie Beck, die de techniek toepassen in de modefotografie. Gebruik makend van een oude techniek om iets nieuws en mooi met dergelijke aandacht te creëren voor detail en liefde is indrukwekkend en inspirerend! Bekijk meer prachtige foto’s via de link.

Cinemagraph Naomi

Ik zou hier een hele uitleg kunnen geven over hoe je een cinemagraph maakt, maar Russel Brown heeft dat al eerder gedaan op zijn website. Mocht je met deze tutorial van Brown aan de gang gaan, dan zie ik graag het resultaat.