Macro

Fotograferen op een grijze dag

Het is winter in Nederland. Nu even niet een mooi sneeuwdeken zoals in december, maar veel bewolking en veel grijze dagen. Ook in deze omstandigheden kun je nog mooi fotograferen. Door je creatieve mogelijkheden te benutten, zijn er ook sfeervolle foto’s te schieten. Niet de sfeer van een zonovergoten strand maar een andere sfeer, de sfeer die zich op dit moment aan je voordoet.

Hier volgen enkele ideeën hoe om te gaan met het grijze weer:

Accepteer zoals het is, pas je aan
Oke, soms lijkt de omgeving plat, levenloos en saai door een grijs wolkendek. Als dit zo op je overkomt, helpt het niet om te klagen. De zon komt toch niet eerder te voorschijn. Voor fotografie heb je licht nodig en dat heb je. Vraag je juist af wat je met dit licht wel kan doen.

Kies en thema en associeer
Over het algemeen zijn de stranden leeg, weinig vrolijke taferelen, gesloten strandhuizen. Dit kun je al eenvoudig associëren met “verlaten”. Neem een dergelijk thema in je hoofd op en ga aan de slag om juist een dergelijk thema vast te leggen: een vuilnisbak, strandstoelen onder zandhopen, gesloten strandhuizen, etc. Kijk vooral naar wat er zich aan je voordoet dat aansluit op je thema.
20091003-082606-statief zandvoort.jpg

20091003-073146-statief zandvoort.jpg

Close-up
Het dikke wolkenpak heeft ook voordelen. Bij heldere hemel heb je al vaak last van hard licht, met enorme schaduwpartijen. Op grijze dagen is dit een mooie kans voor macrofotografie. Alle objecten zijn immers gelijkmatig belicht. Je hebt als het ware een soort natuurlijke lichttent die in fotostudio’s worden gebruikt om producten te fotograferen.

Denk in zwart-wit
Ook al lijkt de wereld levenloos en somber benut dit dan extra door in zwart-wit te denken. Sowieso zijn kleuren al meer afgezwakt, maar gebruik dit nadeel eens als jouw voordeel door je omgeving om te zetten in grijstinten. Doe dit nooit in de camera zelf, maar later in een fotobewerkingsprogramma. Dan heb je nog meer mogelijkheden om het zwart-wit beeld te beïnvloeden met de nog aanwezige kleurkanalen.

Voeg ruis toe
Voeg ruis toe in een fotobewerkingsprogramma of terwijl je aan het fotograferen bent door de ISO waarde op te schroeven naar bijvoorbeeld 3200. Het maakt de omgeving ruwer en abstracter dan een haarscherpte ISO-100 foto. Sluit ruis toevoegen aan op de sfeer die je wil benadrukken?

Conclusie
Een grijze dag betekent niet een reden om je camera aan de kant te leggen. Misschien moet je even een drempel over, maar ook een grijze dag heeft zijn eigen sfeer die je mooi in beeld tot uitdrukking kunt laten komen. Mis deze kans dus niet!

Wat doe jij?
Ik ben benieuwd welke mogelijkheden jij als fotograaf ziet om een grijze dag in je voordeel te laten werken. Reacties hieronder zijn welkom.

Productfoto’s voor Lecturama

Lecturama wilde graag een serie sieraden gefotografeerd hebben voor webtoepassing en foldermateriaal. De onderstaande foto’s zijn gemaakt met twee softboxen van bovenaf en een lichttent om lelijke reflecties te voorkomen. Camera-instellingen: Canon 5D MKII op een statief met de Tamron 90mm F2.8 op F8 (hele kettinkje) en F16 (afzonderlijke bedeltjes).

20101222-224501-meuzelaar-Edit.jpg

20101220-124421-ming hang meuzelaar-Edit.jpg

20110214-090054-ketting meuzelaar.jpg

Hoe waterdruppels fotograferen?

Je kent ze misschien wel. Die mooie plaatjes waarop druppels in een plas water vallen en haarscherp zijn weergegeven; prachtige momenten in een fractie van een seconde. Het lijkt ingewikkeld, maar toch vrij eenvoudig om zelf te maken.

Maar eerst de plaatjes, daarna de uitleg.

The making of…
20090523-151115-waterdruppels-424

De uitleg:
1. Canon 40D met Tamron 90mm, met een wireless triggerset. Ik gebruik hier een Elinchrom set, maar een simpel Cactus setje voldoet ook prima.
Diafragma varieert tussen de 9.5 en 13. Lager kun je beter niet gaan omdat dit ten koste gaat van de scherptediepte. De sluitertijd is ingesteld op 1/250, maar deze is minder relevant (zie 4).
2. Een statief is noodzakelijk. Je moet namelijk handmatig zeer nauwkeurig scherpstellen op de plek waar de druppel contact maakt met het water. Dat instellen gaat eenvoudig door even een potlood of ander donker voorwerp op die plek te houden tijdens het instellen.
3. Een grote bak of schaal is noodzakelijk. Ten eerste om het opspattende water op te vangen, ten tweede om de rand van de schaal niet in het beeld te krijgen. Een mooi perspectief is laag en dan kom je snel knel te zitten met de opstaande randen. Die wil je namelijk liever niet in beeld. Je kunt ook experimenteren met kleurtjes in de vloeistof (verf) of zoals in bovenstaande serie ook toegepast: water met wat melk.
4. In dit geval de alweer wat oudere Canon 550EX. Deze is manueel ingesteld op -1/16 van zijn totale vermogen. Dit is zeer belangrijk voor het ‘bevriezen’ van het water. Het is namelijk niet de sluitertijd die bepalend is voor wel/geen beweging, maar de de duur van de flits. Deze is bij een lager vermogen namelijk korter (ongeveer 1/2000 a 1/3000).
5. Wit papier om het flitslicht iets diffuser indirect van achter te laten komen. Je kunt natuurlijk ook experimenteren met licht van opzij of direct flitslicht op de druppels.
6. Plastic zakje met water. In het zakje een klein gaatje prikken en je hebt een constante stroom van druppeltjes. De druppels komen in een vast ritme naar beneden, wat het makkelijker maakt om op het juiste moment af te drukken.
7. Mijn dochter die met flinke weerstand -ik bedoel- met veel plezier een overzichtsfoto voor mij maakte.

De gekleurde foto’s zijn gemaakt door te experimenteren met Cokin filters (ja, die oude kun je weer uit de kast halen) voor de flitser te houden. Je kunt ook gekleurd papier gebruiken voor het inflitsen. Nog simpeler: gewoon een kleurlaagje aanbrengen in Photoshop.

Veel succes!

Mierenliefde met macro

Door mijn geringe mobiliteit (want moet nog enkele weken met krukken door het leven) ben ik toch maar eens aan de slag gegaan met een macro-experiment. Voor ik over dit experiment schrijf, eerst even het resultaat:


Created with Admarket’s flickrSLiDR.

Een mier denkt een lekker hapje te nemen van de aardbeiensiroop, maar raakt erin verstrikt. Vervolgens komt er hulp aangesneld, maar de behulpzame mier komt ook vast te zitten in de siroop. Het lijkt een mooie dans, maar is feitelijk een doodstrijd. Snik, als ik dit zie stap voortaan nooit meer op mieren.

Dan iets over het experiment zelf. Ik was al in het bezit van een macrolens (Tamron 90mm/2.8) en had al vaker over de mogelijkheid gelezen om de vergrotingsfactor nog meer op te schroeven door een 50mm objectief omgekeerd voor de macrolens te houden. Hoewel je hiervoor adapterringen kunt kopen (ik kan ze niet vinden) om de lenzen aan elkaar te monteren, hield ik handmatig het ene objectief tegen het andere gedrukt. Dit is de combinatie.

Omdat de scherptediepte zeer gering is, heb ik het diafragma flink moeten opschroeven tot boven de F22. Omdat ik zonder een statief werkte, kon ik de sluitertijd beter niet onder de 1/125e of 1/180e laten komen. De beide objectieven zijn beide handmatige ingesteld op oneindig. Enkele foto’s zijn ingeflitst met de flitser van de camera af.